Filmvorming

PVP wordt gemaakt van monomeer vinylpyrrolidon (NVP) als grondstof en wordt verkregen door bulkpolymerisatie, oplossingspolymerisatie en andere methoden. In het proces van bulkpolymerisatiebereiding is het polymeer niet gemakkelijk te diffunderen vanwege de hoge viscositeit van het reactiesysteem en is de warmte van de polymerisatiereactie niet gemakkelijk te verwijderen, wat resulteert in lokale oververhitting. Daarom is het molecuulgewicht van het verkregen product laag, is het gehalte aan restmonomeer hoog en is het meestal geel, niet van veel praktische waarde. In de industrie wordt oplossingspolymerisatie over het algemeen gebruikt om PVP te synthetiseren. Er zijn twee hoofdroutes voor PVP-productie en polymerisatie.

De eerste is oplossingspolymerisatie van NVP in organische oplosmiddelen en vervolgens stoomstrippen. De tweede route is waterige oplossingspolymerisatie van NVP-monomeren en in water oplosbare kationische, anionische of niet-ionische monomeren. Verhit het NVP-monomeer rechtstreeks tot boven de 140 graden, of voeg een initiator toe aan de NVP-oplossing voor verwarming, of voeg een initiator toe aan de NVP-oplossing (het oplosmiddel kan water, ethanol, benzeen, enz. zijn) om te polymeriseren door middel van een vrije radicalenoplossing, of gebruik direct PVP-homopolymeer kan worden verkregen door NVP-monomeer of de oplossing ervan te bestralen met licht. Verschillende polymerisatiemethoden resulteren in verschillende polymeerstructuren en -eigenschappen. Daaronder heeft het polymeer verkregen door vrije radicalenoplossingspolymerisatie een meer uniforme samenstelling en structuur. De prestatie is ook relatief stabiel en het is de meest gebruikte methode voor NVP-homopolymerisatie. Door de monomeerconcentratie, polymerisatietemperatuur, initiatordosering en andere reactieomstandigheden aan te passen, kunnen PVP-homopolymeren met verschillende molecuulgewichten en verschillende wateroplosbaarheden worden verkregen.

Configureer NVP in een oplossing met een massafractie van 50%, gebruik een kleine hoeveelheid waterstofperoxide als katalysator en start polymerisatie bij 50 graden onder de werking van azobisisobutyronitril, zodat bijna alle NVP wordt omgezet in PVP. Voeg vervolgens ammoniakwater toe aan het polymeer om de resterende azobisisobutyronitril te ontleden. De conversieratio van de monomeerpolymerisatie is bijna 100% en het vastestofgehalte is 50%.

Voeg {{0}}.4g dispergeermiddel P (NVP-co-VAc) en 80g dispersiemedium ethylacetaat toe aan een 250 ml vierhalskolf. Voeg na roeren en oplossen in een waterbad met een constante temperatuur van 70 graden 20g monomeer NVP en 0,15g initiator AIBN toe. , reageer onder een stikstofatmosfeer gedurende 6 uur, koel af en filtreer en plaats de onoplosbare materie in een vacuümdroogkast voor vacuümdrogen gedurende 24 uur om wit PVP vast poeder te verkrijgen.

De meeste polymerisaties van PVP gebruiken AIBN als initiator. Er is geen literatuur over het gebruik van in water oplosbare azo-initiatoren om de synthese van PVP te initiëren, maar sommige mensen doen werk op dit gebied. Omdat zowel NVP-monomeer als PVP oplosbaar zijn in water, kunnen in water oplosbare azo-initiatoren worden gebruikt om polymerisatie te initiëren om lineaire PVP-polymeren te genereren. Bovendien bevat AIBN cyanogroepen die schadelijk zijn voor het menselijk lichaam, en in water oplosbare azo-initiatoren De meeste initiatoren bevatten geen cyanogroepen en PVP wordt meestal gebruikt in producten die in direct contact komen met het menselijk lichaam, dus in water oplosbare azo-initiatoren hebben meer voordelen dan AIBN.

Organische peroxidecrospovidone sds verschilt structureel van thermoplasten, thermohardende harsen en gevulkaniseerd rubber. Het heeft een lichaamsstructuur, maar is niet volledig vernet. Het vernet gebied is klein en heeft geen groot vernet netwerk zoals gevulkaniseerd rubber. Qua prestaties heeft het de kenmerken van alle drie, dat wil zeggen, het heeft zowel thermoplasticiteit, hardheid, goede oplosmiddelbestendigheid, hoge elasticiteit en uitstekende lage temperatuurbestendigheid. Of het nu polyethyleen met hoge dichtheid of polyethyleen met lage dichtheid is, na vernetting zijn de treksterkte, hittebestendigheid, verouderingsbestendigheid en weersbestendigheid, maatvastheid, spanningsscheurbestendigheid, slijtvastheid en oplosmiddelbestendigheid allemaal verbeterd, en uitstekende kruipweerstand. Het verwekingspunt van vernet polyethyleen kan 200 graden bereiken, en de hittebestendigheid kan 140 graden bereiken. Bovendien heeft het ook uitstekende elektrische isolatie, lage temperatuurbestendigheid en stralingsbestendigheid. De eigenschappen van peroxide vernet polyethyleen.

M.F.: (C6H9NO)n
M.W.: >1 000 000
CAS-nr.:9003-39-8
Verschijning:Wit of gebroken wit poeder; vrijwel reukloos; hygroscopisch.
Onoplosbaar in water, ethanol, chloroform of ether.
Alpha PVPP is verkrijgbaar in twee deeltjesgroottes om aan verschillende toepassingsvereisten te voldoen.
Dit product is een wit of gebroken wit poeder; vrijwel geurloos; hygroscopisch. Dit product is onoplosbaar in water, ethanol, chloroform of ether. Dit product heeft een hoge capillaire/waterinhoudscapaciteit, een groot specifiek oppervlak, extreem sterke hydratatiecapaciteit (HK: 5,6), hoge en snelle waterabsorptie (58,5%), sterke waterabsorptie en zwelcapaciteit, een zwelcoëfficiënt van 2,25-2,30, en polyethyleenpyrrolidon heeft hetzelfde complexerende vermogen en kan een verscheidenheid aan stoffen complexeren, zoals fenolen, jodium, enz.